Minder plastic verpakkingen

Ruim 40% van de in Europa geproduceerde 58 miljoen ton plastic in Europa bestaat uit verpakkingsmateriaal voor voedsel producten. Verpakkingen die slechts éénmaal worden gebruikt. Hiermee worden waardevolle grondstoffen stelselmatig verspilt. En dat kan anders.

Door minder gebruik van plastic verpakkingen kan de CO2 uitstoot fors worden gereduceerd. Wereldwijd zouden circa 3,5 miljard vaten olie kunnen worden bespaard, het gebruik van fossiele brandstoffen worden gereduceerd.

De Europese Unie heeft in 2018 een nieuwe aanpak gelanceerd om in het jaar 2030 alle plasticverpakkingen die op Europese markten worden gebracht, geschikt te maken voor hergebruik of recycling.

Zo kunnen ook nieuwe verpakkingen worden ontwikkeld op basis van bio-kunststoffen of kunststof op basis van kooloxide of methaan. Hieruit kunnen producten worden vervaardigt zoals wij die heden reeds kennen en gebruiken.

Doel is de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen danig terug te schroeven. De Europese Unie wil derhalve alle steak holders, zoals producenten, gebruikers, merken, ontwerpers, industrie, detailhandel, merken en recyclers stevig aanmoedigen om een circulaire plasticeconomie te realiseren.

Bedrijven in Amsterdam-Zuid-West spelen inmiddels handig in op het gewijzigd beleid met kleine acties. Er bestaat hiervoor grote maatschappelijke belangstelling, zodat een dergelijke actie als snel de positieve aandacht van klanten trekt. Een supermarkt kan bijvoorbeeld de prijzen van duurzame tassen verlagen en die van plastic tassen verhogen. Garantie voor positieve publiciteit.

Het Europees beleid is vastgelegd in de Europese Kaderrichtlijn Afvalstoffen, richtlijn 208/851. Een dergelijke richtlijn dient in de nationale wetgeving geïntegreerd en verankerd te worden. De Richtlijn treedt in werking op 05 juli 2020. In Nederland wordt het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat verantwoordelijk voor de invoering en handhaving.

De Richtlijn stelt de plasticproducenten goeddeels verantwoordelijk voor de uitvoering van het beleid en stelt voor minimumcriteria waaraan iedere lidstaat dient te voldoen. De te realiseren maatregelen omvatten onder anderen afvalpreventie maatregelen , centra voor hergebruik, terugname- en innamesystemen en de preventie van het ontstaan van zwerfvuil.

Het tiende hoofdstuk van de Wet Milieubeheer handelt over afvalstoffen en moet worden aangepast om de Europese Richtlijn vast te kunnen leggen in de nationale wetgeving.

Wetgeving in naburige landen als Duitsland staan scherp op de kaart. Daar kunnen boetes aan bedrijven tot ruim 200.000 Euro worden opgelegd in geval de wet niet wordt nageleefd.

Onderwijl zien we steeds meer papierenverpakkingen terug bij de producenten, vervaardigd van papier, al-dan-niet met een dun plastic laagje tegen het lekken van een voedselproduct dat daarin verpakt wordt. Papier, glas en metaal kunnen eenvoudig worden hergebruikt.

De het Europese ECHA agentschap werkt aan een database waar producenten van Zeer Zorgwekende Stoffen kunnen worden geregistreerd en aangemeld. Daarin worden de producten en producenten gedetailleerd geregistreerd. De database wordt op aanvraag toegankelijk voor burgers en afvalproducenten.

Een slagerij, bakkerij of groenteman kan al snel 6000 Euro op jaarbasis besparen door over te stappen naar papieren verpakkingen en duurzaam bruikbare tassen, of door consumenten te vragen om hun eigen herbruikbare tup-aware of potten mee naar de winkel te nemen om deze daar te vullen. Voor kleine ondernemers levert een milieubewuste bedrijfsvoering dus een danige kostenreductie op.

Om zwerf-afval-bergen rond festivals op plaatsen als het Museumplein of het Olympisch Stadion, rond scholen en andere publieke plaatsen te voorkomen, stimuleert Wijkraad Zuid-West Amsterdam graag de hierboven geschetste duurzame ontwikkelingen bij ondernemers en consumenten!

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven